Εκφράζω την πλήρη και αμέριστη στήριξή μου στην κινητοποίηση που διοργανώνουν το προσεχές Σάββατο το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Δυτικής Μάνης, εργατικά σωματεία και τοπικοί φορείς διεκδικώντας το αυτονόητο: ένα δημόσιο σύστημα υγείας ικανό να εγγυάται ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ισότιμη πρόσβαση σε όλους τους πολίτες.
Η τραγική υποστελέχωση του Κέντρου Υγείας Αγίου Νικολάου στην Δυτική Μάνη, μιας τόσο κρίσιμης δομής υγείας, δεν αποτελεί απλώς διοικητική εκκρεμότητα ούτε μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα αριθμών και στατιστικών. Σε μια γεωγραφικά εκτεταμένη και δυσπρόσιτη περιοχή, όπου η απόσταση από το Νοσοκομείο Καλαμάτας ξεπερνά τη μία ώρα, η επάρκεια προσωπικού και η επιχειρησιακή ετοιμότητα του Κέντρου Υγείας είναι ζήτημα ζωής. Κάθε καθυστέρηση, κάθε κενή βάρδια, κάθε εξαντλημένος εργαζόμενος αυξάνει τον κίνδυνο για τον πολίτη που θα χρειαστεί άμεση φροντίδα.
Οι εργαζόμενοι του Κέντρου Υγείας έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι λειτουργούν με υψηλό αίσθημα ευθύνης και αυταπάρνησης. Παρά τις ελλείψεις και τις συνεχείς υπερωρίες παραμένουν στην πρώτη γραμμή, κρατώντας όρθια μια δομή που εξυπηρετεί χιλιάδες μόνιμους κατοίκους και πολλαπλάσιους επισκέπτες κατά τους μήνες τουριστικής αιχμής.
Δυστυχώς όμως η απάντηση της κυβέρνησης όλα αυτά τα χρόνια είναι μόνο η απαξίωση. Ενδεικτικά αναφέρω ότι, δύο κοινοβουλευτικές ερωτήσεις που έχω καταθέσει προς τους εκάστοτε υπουργούς Υγείας τα τελευταία χρόνια για το συγκεκριμένο ζήτημα παρέμειναν αναπάντητες, γεγονός που δεν συνιστά μόνο κοινοβουλευτική απρέπεια, αλλά κυρίως συνιστά προσβολή στους κατοίκους της Δυτικής Μάνης.
Στεκόμαστε σήμερα στο πλευρό των εργαζομένων και της τοπικής κοινωνίας που ενωμένοι υψώνουν τη φωνή τους και απαιτούμε από το υπουργείο Υγείας να
προχωρήσει άμεσα στις αναγκαίες ενέργειες για την ουσιαστική ενίσχυση του Κέντρου Υγείας Αγίου Νικολάου.
Η διεκδίκηση για ένα λειτουργικό και ασφαλές Κέντρο Υγείας αφορά το παρόν και το μέλλον του τόπου.
Αφορά την προστασία της ανθρώπινης ζωής, την αξιοπρέπεια των κατοίκων, την ασφάλεια των εργαζομένων και τη βιωσιμότητα μιας περιοχής που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αισθάνεται εγκαταλελειμμένη.






