Επτά χρόνια χαμένων ευκαιριών Από τα ενταγμένα έργα στην απένταξη – η πολιτική ανεπάρκεια της διοίκησης Καρβέλα
Υπάρχουν έργα που καθυστερούν. Υπάρχουν έργα που συναντούν δυσκολίες. Και υπάρχουν έργα που χάνονται.
Όχι από συγκυρίες. Όχι από ανωτέρα βία. Όχι από έλλειψη χρημάτων. Αλλά από ανικανότητα άσκησης διοίκησης.
Το παλιό Γυμνάσιο – Λύκειο Πύλου ανήκει, δυστυχώς, στην τρίτη κατηγορία.
Και δεν είναι απλώς ένα χαμένο έργο. Είναι σύμβολο πολιτικής αποτυχίας, δείκτης διοικητικής ανεπάρκειας και καθρέφτης μιας ολόκληρης επταετίας χαμένων ευκαιριών για τον Δήμο Πύλου – Νέστορος.
Ένα έργο ενταγμένο, χρηματοδοτημένο, ώριμο, με ολοκληρωμένο σχεδιασμό και εξασφαλισμένους πόρους, το οποίο παραδόθηκε το 2019 στη σημερινή δημοτική αρχή και, επτά χρόνια μετά, απεντάχθηκε, αφήνοντας πίσω του μόνο μελέτες, έγγραφα, χαρτιά και — το χειρότερο — χαμένες ελπίδες για την πόλη της Πύλου.
Αυτό δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Δεν είναι γραφειοκρατικό πρόβλημα. Δεν είναι «ατυχία». Είναι βαθύτατα πολιτικό ζήτημα.
Τι παραδώσαμε το 2019 – για να μην ξεχνιόμαστε
Η ιστορία δεν ξεκινά το 2025. Ξεκινά πολύ νωρίτερα.
Όταν, ως Δημοτική Αρχή, παραλάβαμε το κτήριο του παλαιού Γυμνασίου – Λυκείου Πύλου, μετά την αποχώρηση του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», γνωρίζαμε την πραγματικότητα:
Η Πύλος, έδρα του Δήμου, στερούνταν βασικών πολιτιστικών υποδομών. Δεν διέθετε σύγχρονο πολιτιστικό κέντρο. Δεν διέθετε δημοτική βιβλιοθήκη. Δεν διέθετε συνεδριακό χώρο. Δεν διέθετε χώρους δημιουργίας και πολιτιστικής έκφρασης.
Αντί να αναζητήσουμε δικαιολογίες, αναζητήσαμε λύσεις.
Αντί να μεταθέσουμε ευθύνες, αναλάβαμε πρωτοβουλίες.
Και το αποτέλεσμα ήταν συγκεκριμένο:
· 17 Ιανουαρίου 2018: Υποβολή πρότασης χρηματοδότησης στο ΕΠ «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία».
· 16 Αυγούστου 2018: Έγκριση χρηματοδότησης ύψους 2.240.200 ευρώ.
· Ο Δήμος Πύλου – Νέστορος συγκαταλέχθηκε στους πρώτους Δήμους πανελλαδικά που εντάχθηκαν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Όχι με ευχές. Όχι με εξαγγελίες. Όχι με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Αλλά με συγκεκριμένο, ώριμο και κοστολογημένο σχέδιο.
Ένα έργο με όραμα – όχι μια πρόχειρη παρέμβαση
Η πρόταση δεν ήταν αόριστη. Δεν ήταν ένα «να κάνουμε κάτι».
Ήταν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο επανάχρησης, που προέβλεπε:
· πολυχώρο πολιτισμού,
· μικρό συνεδριακό κέντρο πολλαπλών χρήσεων,
· σύγχρονη Δημοτική Βιβλιοθήκη,
· πολιτιστικές αίθουσες και χώρους εκθέσεων,
· στέγη και εκπαιδευτικό χώρο για τη Δημοτική Φιλαρμονική,
· βοηθητικούς χώρους λειτουργίας και εστίασης.
Ένα έργο που θα έδινε στην Πύλο αυτό που της λείπει εδώ και δεκαετίες.
Ένα έργο που θα εξυπηρετούσε:
· την τοπική κοινωνία,
· τη νεολαία,
· τους συλλόγους,
· τον πολιτισμό,
· την ίδια τη λειτουργία της πόλης.
Ένα έργο που δεν ήταν πολυτέλεια, αλλά ανάγκη. Και αυτό το έργο παραδόθηκε ενταγμένο το 2019.
Όχι υποσχόμενο. Όχι θεωρητικό. Όχι «στα χαρτιά». Ενταγμένο
Επτά χρόνια μετά: τι κατάφερε η σημερινή διοίκηση;
Η απάντηση είναι σκληρή, αλλά αδιαμφισβήτητη:
👉 Να το χάσει.
Για επτά ολόκληρα χρόνια:
το έργο δεν δημοπρατήθηκε έγκαιρα,
· δεν υλοποιήθηκε εντός των προβλεπόμενων χρονοδιαγραμμάτων,
· δεν παρακολουθήθηκε με διοικητική επάρκεια,
· δεν υποστηρίχθηκε πολιτικά,
· δεν προστατεύθηκε απέναντι στον κίνδυνο απένταξης.
Και το αποτέλεσμα ήρθε, όπως ήταν αναμενόμενο:
👉 Απένταξη από το ΕΣΠΑ 2014–2020, με επίσημη αιτιολογία τη «διαπιστωμένη αδυναμία ολοκλήρωσης του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου».
Αυτή η φράση, μεταφρασμένη στην απλή γλώσσα της κοινωνίας, σημαίνει ένα πράγμα: Ανεπάρκεια.
Να τελειώνουμε με τα προσχήματα και τις υπεκφυγές
Η εύκολη δικαιολογία είναι πάντα ίδια:
· «Έφταιξε το ΕΣΠΑ»
· «Έφταιξε το Υπουργείο»
· «Έφταιξε το Πρόγραμμα»
Όμως η αλήθεια δεν κρύβεται. Τα γεγονότα είναι συγκεκριμένα:
· Οι μελέτες ολοκληρώθηκαν.
· Δαπανήθηκαν 73.668,40 ευρώ δημοσίου χρήματος.
· Το έργο οργανώθηκε σε πέντε υποέργα, με:
o τεχνικό σύμβουλο,
o αδειοδοτήσεις,
o εξοπλισμό,
o δράσεις προβολής.
Δηλαδή, όλα όσα απαιτούνται για να ξεκινήσει ένα έργο υπήρχαν.
Αυτό που δεν υπήρχε ήταν:
· διοικητική επάρκεια,
· πολιτικός συντονισμός,
· πίεση προς κάθε κατεύθυνση,
· ξεκάθαρο σχέδιο υλοποίησης.
Η απένταξη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν το απολύτως προβλέψιμο αποτέλεσμα μιας αδρανούς διοίκησης.
Η Πύλος πληρώνει – η διοίκηση δικαιολογείται
Σήμερα, η Πύλος:
δεν διαθέτει σύγχρονο πολιτιστικό κέντρο,
· δεν διαθέτει δημοτική βιβλιοθήκη,
· δεν διαθέτει συνεδριακό χώρο,
· δεν διαθέτει χώρους δημιουργίας για τη νέα γενιά.
Αντί γι’ αυτά, διαθέτει:
· ένα εμβληματικό κτήριο κλειστό,
· ένα έργο απενταγμένο,
· και μια δημοτική αρχή που, μετά από επτά χρόνια, δηλώνει ότι «αναζητά νέο πρόγραμμα».
Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, η φράση «αναζητούμε χρηματοδότηση» δεν είναι στρατηγική. Είναι ομολογία αποτυχίας.
Το παλιό Γυμνάσιο δεν είναι εξαίρεση – είναι σύμπτωμα
Το συγκεκριμένο έργο δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό.
Είναι σύμπτωμα ενός τρόπου διοίκησης που:
· δεν μπορεί να υλοποιήσει μεγάλα και σύνθετα έργα,
· δεν αντέχει τη διαχείριση χρηματοδοτικών εργαλείων,
· λειτουργεί χωρίς σχέδιο, χωρίς ρυθμό και χωρίς αποτέλεσμα,
· περιορίζεται στη διαχείριση της καθημερινότητας — και ούτε καν πάντα με επιτυχία.
Η διαφορά ανάμεσα στο να εντάσσεις έργα και στο να τα υλοποιείς είναι η ουσία της πολιτικής διοίκησης. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Η αλήθεια δεν παραγράφεται
Όσα δελτία Τύπου κι αν εκδοθούν. Όσες δικαιολογίες κι αν ακουστούν. Όσες προσπάθειες ωραιοποίησης κι αν γίνουν. Ένα γεγονός δεν αλλάζει:
👉 Το έργο παραδόθηκε ενταγμένο την 1/9/ 2019.
👉 Το έργο απεντάχθηκε το 24/12/2025.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο ημερομηνίες υπάρχει ένα όνομα και μία διοίκηση. Η κοινωνία του Δήμου Πύλου – Νέστορος δεν ζητά θαύματα. Ζητά ικανότητα, σοβαρότητα και αποτέλεσμα. Και όταν αυτά δεν υπάρχουν, η πολιτική ευθύνη δεν μεταβιβάζεται. Αναλαμβάνεται.
Το παλιό Γυμνάσιο – Λύκειο Πύλου δεν είναι απλώς ένα χαμένο έργο. Είναι ο καθρέφτης μιας χαμένης επταετίας.
Δημήτρης Καφαντάρης
Πρώην Δήμαρχος Πύλου Νέστορος
Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης «Δύναμη Ελπίδας»
