Αύριο, στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας, συζητείται η ανακήρυξη του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή ως επίτιμου δημότη.
Μια πράξη που δεν αποτελεί τιμή για την πόλη, αλλά προσβολή της ιστορικής μνήμης, της κοινωνικής συνείδησης και της θεσμικής ευθύνης.
Η διακυβέρνηση της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία υπό τον Κ. Καραμανλή (2004–2009) έχει κριθεί ιστορικά και τεκμηριωμένα ως η περίοδος που θεμελίωσε τη δημοσιονομική και θεσμική κατάρρευση της χώρας, οδηγώντας –με αποκλειστική πολιτική της ευθύνη– στη χρεοκοπία και στα μνημόνια.
Παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες περί «επανίδρυσης του κράτους», η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από:
– Θεσμοθέτηση των λεγόμενων «γαλάζιων συνεντεύξεων», μέσω των οποίων το Δημόσιο φορτώθηκε με χιλιάδες προσλήψεις κατά πλήρη παράβαση κάθε έννοιας αξιοκρατίας, υπονομεύοντας το ΑΣΕΠ,
– Ανεξέλεγκτη δημοσιονομική εκτροπή, με εκτίναξη του ελλείμματος ιδίως τα έτη 2008–2009,
– Σοβαρές αμφισβητήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αξιοπιστία των δημοσιονομικών στοιχείων, που κορυφώθηκαν με τη διεθνή γελοιοποίηση της χώρας, όταν το πραγματικό έλλειμμα αποκαλύφθηκε πρόχειρα, «σε χαρτοπετσέτες»,
– Την απογραφή του 2004, που οδήγησε την Ελλάδα σε καθεστώς τριετούς δημοσιονομικής επιτήρησης, πλήττοντας καίρια την αξιοπιστία της χώρας στις αγορές και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Κατά την ίδια περίοδο:
– Ξέσπασαν μεγάλα σκάνδαλα διαφθοράς, με κορυφαία τα δομημένα ομόλογα και το σκάνδαλο του Βατοπεδίου,
– Υπήρξε θεσμική ανοχή στη διαπλοκή, υποβάθμιση του κοινοβουλευτικού ελέγχου και απαξίωση της έννοιας της πολιτικής ευθύνης,
– Δεν αξιοποιήθηκε ούτε στο ελάχιστο η ολυμπιακή ακίνητη περιουσία ούτε η αναπτυξιακή παρακαταθήκη των Ολυμπιακών Αγώνων, οδηγώντας σε εγκατάλειψη, απαξίωση και απώλεια δημόσιου πλούτου δισεκατομμυρίων ευρώ.
Μετά το 2007, η χώρα εισήλθε σε περίοδο κυβερνητικής παράλυσης, χωρίς σχέδιο, χωρίς αποφασιστικότητα και χωρίς πολιτική ευθύνη.
Η κοινωνική αποσύνθεση κορυφώθηκε τον Δεκέμβριο του 2008, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αποκαλύπτοντας βαθιά κρίση ασφάλειας, θεσμών και κοινωνικής συνοχής.
Τον κ. Καραμανλή τον θυμόμαστε επίσης για τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, που άφησαν δεκάδες νεκρούς, καμένη την Πελοπόννησο –μεταξύ αυτών και τη Μεσσηνία– και ένα κράτος ανίκανο να προστατεύσει τους πολίτες του.
Θυμόμαστε την πλήρη απουσία πρόληψης, συντονισμού και ουσιαστικής ανασυγκρότησης μετά την εθνική τραγωδία, με ανοιχτά ερωτήματα που παραμένουν έως σήμερα, μεταξύ άλλων και για τον ρόλο και τη διαχείριση των πόρων του Ταμείου Μολυβιάτη.
Και θυμόμαστε –διόλου τυχαία– τη δημόσια δήλωση του Δημάρχου Σπάρτης Πέτρου Δούκα το 2022, ο οποίος περιέγραψε κυνικά πώς, μετά τις φωτιές, «πήγαν με σακούλες χρήματα» στις πληγείσες περιοχές για να «γυρίσει το αποτέλεσμα» των εκλογών.
Μια δήλωση που αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο μια εθνική τραγωδία αντιμετωπίστηκε ως εργαλείο πολιτικής επιβίωσης.
Τέλος, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι η επίσκεψη του πρώην Πρωθυπουργού στην Καλαμάτα επιχειρείται να συνδεθεί επικοινωνιακά με την κορυφαία θρησκευτική εορτή της πόλης.
Το θρησκευτικό συναίσθημα των πολιτών και οι τοπικές παραδόσεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση εσωκομματικών ισορροπιών ή για την κάλυψη των σημερινών πολιτικών αδιεξόδων της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ρωτάμε ευθέως:
Ποιο μήνυμα στέλνει η Δημοτική Αρχή στους πολίτες που πλήρωσαν με ανεργία, φτώχεια και κοινωνική ανασφάλεια τις συνέπειες αυτής της διακυβέρνησης;
Καλούμε τους Δημοτικούς Συμβούλους Καλαμάτας να αναλάβουν τις ιστορικές και θεσμικές τους ευθύνες.
Η αυριανή ψήφος δεν είναι τυπική. Είναι πολιτική και ηθική πράξη.
Η Μεσσηνία – και ιδιαίτερα η Καλαμάτα – δεν ξεχνά.
Δεν παραχαράσσει την ιστορία.
Και δεν τιμά τους θεμελιωτές της χρεοκοπίας της χώρας.
Νομαρχιακή Επιτροπή Μεσσηνίας
ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
