Τι μας διδάσκει η επίσκεψη στο Τορόντο και πώς μπορούμε να μετατρέψουμε τη σχέση με τη Διασπορά σε δύναμη για το κοινό μας μέλλον
Η πρόσφατη επίσκεψή μου στο Τορόντο του Καναδά αποτέλεσε μια εμπειρία που δύσκολα περιγράφεται μόνο με λέξεις. Ήταν μια βαθιά ανθρώπινη αλλά και πολιτική εμπειρία. Μια συνάντηση με Έλληνες που ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα, αλλά την κουβαλούν καθημερινά μέσα τους.
Η πρώτη και πιο έντονη διαπίστωση είναι η βαθιά αγάπη της ελληνικής ομογένειας για την Ελλάδα. Μια αγάπη αυθεντική και βιωματική, που δεν περιορίζεται στη μνήμη των προγόνων ή σε έναν νοσταλγικό δεσμό με τον τόπο καταγωγής. Για τους Έλληνες της διασποράς, η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς τους. Είναι η γλώσσα που μιλούν στα σπίτια τους, οι παραδόσεις που μεταδίδουν στα παιδιά τους, οι αξίες που τους συνοδεύουν στην καθημερινή τους ζωή.
Αυτή η σχέση δεν είναι απλώς συναισθηματική. Είναι βαθιά ταυτοτική. Οι Έλληνες του εξωτερικού δεν βλέπουν την πατρίδα ως μια μακρινή ανάμνηση, αλλά ως ένα σημείο αναφοράς που καθορίζει ποιοι είναι και πού ανήκουν. Σε κάθε συζήτηση, σε κάθε συνάντηση, γίνεται φανερό ότι η Ελλάδα παραμένει ένας ζωντανός τόπος, ένας πυρήνας που εξακολουθεί να τους ενώνει.
Παράλληλα, είναι αδύνατο να μη θαυμάσει κανείς την εντυπωσιακή επαγγελματική και οικονομική πορεία πολλών Ελλήνων της διασποράς. Στον Καναδά, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, οι Έλληνες έχουν καταφέρει να διακριθούν στην επιχειρηματικότητα, στην επιστήμη, στην τεχνολογία, στην ακαδημαϊκή κοινότητα και σε πολλούς ακόμη τομείς. Με σκληρή δουλειά, επιμονή και δημιουργικότητα, έχουν κατακτήσει μια θέση που τους επιτρέπει να διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο στις κοινωνίες όπου ζουν και δραστηριοποιούνται.
Αυτή η επιτυχία δεν αποτελεί μόνο ένα τεράστιο προσωπικό επίτευγμα για τους ίδιους. Αποτελεί ταυτόχρονα και μια σημαντική ευκαιρία για την Ελλάδα. Οι δεσμοί εμπιστοσύνης που υπάρχουν μεταξύ της πατρίδας και της ομογένειας μπορούν να μετατραπούν σε γέφυρες συνεργασίας. Γέφυρες που μπορούν να οδηγήσουν σε επενδύσεις, επιχειρηματικές συμπράξεις, πολιτιστικές και εκπαιδευτικές ανταλλαγές, αλλά και σε μια συνολικότερη ενίσχυση της παρουσίας της Ελλάδας στο διεθνές περιβάλλον.
Γι’ αυτό και η επόμενη ημέρα αυτών των επαφών είναι ίσως ακόμη πιο σημαντική από την ίδια την επίσκεψη. Οι συναντήσεις αυτές δεν πρέπει να αποτελούν μεμονωμένες στιγμές συγκίνησης ή απλές ευκαιρίες επανασύνδεσης. Αναμφίβολα έχουν και αυτές την αξία τους, ωστόσο η μεγάλη ωφέλεια βρίσκεται αλλού. Χρειάζεται να αποκτήσουν συνέχεια, δομή και συγκεκριμένο προσανατολισμό.
Η διοργάνωση θεματικών φόρουμ, επιχειρηματικών και πολιτιστικών συναντήσεων, εκθέσεων και στοχευμένων διαλόγων μπορεί να αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο για τη σύσφιγξη των σχέσεων με την ελληνική διασπορά. Πρόκειται για πρωτοβουλίες που ταιριάζουν ιδιαίτερα στον ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης – των δήμων και των περιφερειών – και των επιμελητηρίων, θεσμών δηλαδή οι οποίοι μπορούν να
λειτουργήσουν πιο άμεσα ως καταλύτες εξωστρέφειας, θέτοντας προτεραιότητες και δημιουργώντας το κατάλληλο πλαίσιο συνεργασίας.
Μέσα από τέτοιες οργανωμένες δράσεις μπορούν να αναδειχθούν συγκεκριμένοι τομείς συνεργασίας: η προώθηση και εξαγωγή ποιοτικών ελληνικών αγροτικών προϊόντων, οι τουριστικές επενδύσεις, η μεταποίηση, ο αθλητισμός, οι πολιτιστικές και εκπαιδευτικές ανταλλαγές, αλλά και η αξιοποίηση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Όταν συνοδεύονται από σαφή στόχευση και συγκεκριμένη ατζέντα, αυτές οι πρωτοβουλίες μπορούν να οδηγήσουν σε αποτελέσματα με πολύ ουσιαστικό αντίκτυπο για όλες τις πλευρές.
Την ίδια στιγμή, είναι αναγκαίο να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο ο ρόλος της ομογένειας στο διεθνές περιβάλλον. Οι Έλληνες της διασποράς δεν περιορίζονται πλέον σε έναν συμβολικό δεσμό με την πατρίδα. Αναζητούν και επιδιώκουν με συστηματικότητα να διαδραματίσουν πιο ενεργό και ουσιαστικό ρόλο στη συλλογική πορεία του Ελληνισμού. Κι αυτό δεν είναι μόνο ένα δίκαιο αίτημα, αλλά και μια εθνική αναγκαιότητα.
Η Πολιτεία οφείλει να ανταποκριθεί, δίνοντας στους απόδημους Έλληνες ακόμη ισχυρότερη φωνή. Η επιστολική ψήφος και η θέσπιση εκλογικής περιφέρειας αποδήμων αποτελούν ουσιαστικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, όμως χρειάζονται ακόμη περισσότερες, πιο στοχευμένες και εξειδικευμένες πρωτοβουλίες, ώστε η δυναμική της διασποράς να αξιοποιηθεί πλήρως για το καλό της χώρας και του Ελληνισμού συνολικά.
Η Ελλάδα δεν τελειώνει στα γεωγραφικά της σύνορα. Εκτείνεται παντού όπου χτυπά μια ελληνική καρδιά. Και αυτό ήταν ίσως το πιο ισχυρό μήνυμα που πήρα μαζί μου
επιστρέφοντας από το Τορόντο. Η ιστορία του Ελληνισμού μπορεί να γράφτηκε στη δική μας γη, όμως το μέλλον του διαμορφώνεται πλέον σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον, εκεί όπου η διασπορά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής μας δύναμης.
Το πραγματικό στοίχημα, λοιπόν, είναι να μετατρέψουμε αυτή τη συγκίνηση και αυτή τη βαθιά σχέση με την πατρίδα σε πράξη. Να δημιουργήσουμε σταθερές και μόνιμες γέφυρες συνεργασίας, επενδύσεων και δημιουργίας που θα ενώνουν την Ελλάδα με τους ανθρώπους της σε κάθε γωνιά του κόσμου. Γιατί τελικά ο Ελληνισμός δεν είναι μόνο μια κοινή ιστορία. Είναι μια κοινή ευθύνη για το μέλλον. Και αυτό το μέλλον οφείλουμε να το χτίσουμε μαζί.
Περικλής Π. Μαντάς Βουλευτής Μεσσηνίας
