Η αυτοδιοικητική ταυτότητα δεν είναι επικοινωνιακό αφήγημα — είναι διαδρομή ευθύνης. Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε μια εμφανή προσπάθεια του δημάρχου Καλαμάτας να επαναπροσδιορίσει τη δημόσια πολιτική του εικόνα, προβάλλοντας ως βασικό χαρακτηριστικό της πορείας του μια δήθεν «αυτοδιοικητική ταυτότητα», υπεράνω κομμάτων και πολιτικών αναφορών.
Πρόκειται όμως για έναν ισχυρισμό που δύσκολα μπορεί να σταθεί απέναντι στην πραγματικότητα.
Η αυτοδιοικητική ταυτότητα δεν αποκτάται εκ των υστέρων ούτε συγκροτείται επικοινωνιακά όταν αλλάζουν οι πολιτικές ισορροπίες. Χτίζεται μέσα από διαχρονικές στάσεις, επιλογές και κυρίως μέσα από τον τρόπο με τον οποίο ένας αιρετός διεκδικεί για την πόλη και τους πολίτες της.
Ο σημερινός δήμαρχος δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στην τοπική πολιτική σκηνή ως ανεξάρτητη αυτοδιοικητική προσωπικότητα. Υπήρξε αντιδήμαρχος, εξελέγη δύο φορές δήμαρχος και σε όλη αυτή τη διαδρομή η πολιτική του παρουσία στηρίχθηκε σε συγκεκριμένη κομματική επιλογή και σε σαφή κομματική υποστήριξη. Η εκλογή του συνδέθηκε ευθέως με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και με την προσωπική πολιτική υποστήριξη που έλαβε από τον Μεσσήνιο πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος στάθηκε ενεργά στο πλευρό του στις εκλογικές αναμετρήσεις.
Σήμερα όμως το πολιτικό περιβάλλον έχει μεταβληθεί σημαντικά. Η δημόσια πολιτική απόσταση που έχει διαμορφωθεί μεταξύ του Αντώνη Σαμαρά και της κυβερνητικής ηγεσίας δημιουργεί μια νέα και σύνθετη πραγματικότητα για όσους πολιτικά στηρίχθηκαν σε αυτή τη σχέση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η προσπάθεια προβολής μιας «υπερκομματικής αυτοδιοικητικής ταυτότητας» δεν φαίνεται να προκύπτει ως αποτέλεσμα διαχρονικής στάσης, αλλά ως ανάγκη προσαρμογής σε μια δύσκολη πολιτική συγκυρία και σε ένα αβέβαιο προσωπικό πολιτικό μέλλον.
Η ενεργή και διαρκής παρουσία του στις κομματικές εκδηλώσεις, η σταθερή του ταύτιση με συγκεκριμένους κομματικούς μηχανισμούς και η πολιτική του διαδρομή επιβεβαιώνουν ότι η εξουσία που άσκησε δεν οικοδομήθηκε πάνω σε ένα ανεξάρτητο αυτοδιοικητικό πλαίσιο, αλλά σε μια ξεκάθαρη κομματική βάση.
Και εδώ προκύπτει το ουσιαστικό ερώτημα: πότε αποδεικνύεται στην πράξη αν ένας δήμαρχος έχει αυτοδιοικητική ή κομματική ταυτότητα;
Αποδεικνύεται όταν διεκδικεί.
Αποδεικνύεται όταν συγκρούεται θεσμικά για τα προβλήματα της πόλης.
Αποδεικνύεται όταν υπερασπίζεται τους πολίτες ακόμη και απέναντι σε κυβερνητικές επιλογές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ένα ιδιαίτερα κρίσιμο θέμα όπως η λειτουργία του νοσοκομείου Καλαμάτας. Εδώ και αρκετό καιρό γιατροί και νοσηλευτές εκφράζουν δημόσια την αγωνία τους και ζητούν ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού! Πριν δυο μέρες ανακοινώθηκε ότι «κατέρρευσαν» οι παθολογικές κλινικές και δεν μπορεί να νοσηλευτεί ούτε ένας νέος ασθενής!
Που είναι λοιπόν η «αυτοδιοικητική» ταυτότητα του κυρίου Βασιλόπουλου; Ο δήμαρχος Καλαμάτας συνάντησε επανειλημμένα τον κύριο Γεωργιάδη και περιορίστηκε σε χειροκροτήματα και χειραψίες!
Σε αυτά τα κρίσιμα πεδία, η πόλη δεν είδε τη δυναμική στάση που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Δεν είδε το χτύπημα του χεριού στο τραπέζι για τα μεγάλα ζητήματα της καθημερινότητας, των υποδομών και των αναγκών της τοπικής κοινωνίας.
Ο δήμαρχος πρέπει να είναι μπροστάρης στους αγώνες υπέρ των συμφερόντων των δημοτών του! Και εκεί ακριβώς κρίνεται η ουσία της αυτοδιοικητικής ευθύνης. Σήμερα, σε μια περίοδο πολιτικών ανακατατάξεων, ο κύριος Βασιλόπουλος επιχειρεί να παρουσιαστεί ένα νέο αφήγημα «ανεξάρτητης αυτοδιοικητικής πορείας». Όμως η κοινωνία γνωρίζει ότι η πολιτική αξιοπιστία δεν αναδομείται με δηλώσεις, αλλά με συνέπεια στον χρόνο.
Ως νέος άνθρωπος και ως επιστήμονας που συμμετέχει ενεργά στην αυτοδιοίκηση, πιστεύω βαθιά ότι τα παλιά μοντέλα διοίκησης που στηρίζονται σε κομματικές εξαρτήσεις, πολιτικές ισορροπίες κορυφής και μηχανισμούς επιρροής έχουν πλέον ολοκληρώσει τον κύκλο τους.
Η αυτοδιοίκηση οφείλει να κοιτάζει μπροστά.
Οφείλει να λειτουργεί με θεσμική αυτονομία, διαφάνεια και πραγματική λογοδοσία απέναντι στους πολίτες — όχι απέναντι σε κομματικά ακροατήρια.
Η Καλαμάτα έχει ανάγκη από μια νέα αυτοδιοικητική αντίληψη. Από μια διοίκηση που θα διεκδικεί χωρίς εξαρτήσεις, θα σχεδιάζει χωρίς αγκυλώσεις και θα υπηρετεί την πόλη χωρίς πολιτικούς «πατερούληδες».
Γιατί η αυτοδιοικητική ταυτότητα δεν είναι τίτλος. Είναι στάση ζωής και ευθύνης απέναντι στην κοινωνία.
Σπύρος Χανδρινός
Δημοτικός Σύμβουλος
ΚΑΛΑΜΑΤΑ_ΜΕΤΑ
